Dawniej obejmowały więcej narodów

Dawniej obejmowały więcej narodów, obecnie mówią nimi Polacy, Czesi, Słowacy, Serbołużyczanie Dolni i Górni. Takich zapożyczeń jest dużo więcej, większość z nich traktowana jest jako rodzime wyrazy. Zazwyczaj uczą się jej obecnie przyszli filozofowie oraz fascynaci-lingwiści. Posiadają one wspólne cechy wpisujące je w języki słowiańskie, jak np. obecność palatalizacji, aspektów czasownika, fleksyjną morfologię z podziałem na przypadki. Obecnie takim koine jest język angielski, wcześniej była to łacina i francuski. Często też wpływał na kształtowanie się literackiej polszczyzny i powoli jego normy zaczęły się upowszechniać – użycie w wymowie dźwięcznego „h”, specyficzna wymowa i odmiana samogłosek. Składają się na nią języki polski, śląski oraz pomorskie, które to uważane są za dialekt polskiego lub za odrębny język. Gdy w XIX wieku rozpoczęło się czeskie odrodzenie narodowe, wszyscy wielcy działacze wywodzący się z wyższych warstw narodu mówili po niemiecku.